Street Fighter II to gra bijatyka oferująca rozgrywkę wedle reguł zbliżonych do prywatnej poprzedniczki z 1987 roku. Zawodnik prowadzony poprzez gracza zmierza się z kolejnymi przeciwnikami w pojedynkach jeden-na-jeden trwających od dwóch do trzech rund (do wygrania pojedynku wymagane jest zwycięstwo w obu rundach, o ile pod koniec drugiej obaj zawodnicy mają na koncie po jednej rundzie, walka toczy się dalej w trzeciej rundzie). Siły witalne postaci opisują paski zdrowia widoczne u góry ekranu - celem gracza jest doprowadzenie paska zdrowia przeciwnika do zera. Każda faza ma nałożony limit czasowy - gdy zostanie on przekroczony, wygrywa ten z graczy, który posiada wyższy wskaźnik energii na pasku zdrowia w chwili upłynięcia czasu (gdy poziom zdrowia dwójki walczących jest identyczny, ogłaszany jest remis, a walka toczy się dalej aż do wyłonienia zwycięzcy). W pierwszej wersji Street Fighter II o podtytule The World Warrior walka mogła trwać maksymalnie dziesięć rund, jeżeli już systematycznie dochodziło do remisu (w późniejszej wersji, The Champion Edition zredukowano maksymalny czas trwania walki do czterech rund). O ile zwycięzca nie zostanie wyłoniony, komputerowy przeciwnik wygrywa (w trybie walki dwuosobowej przegrywają obaj gracze). Po każdych trzech wygranych walkach gracz bierze udział w minigrze (pozwalającej zwiększenie końcowego wyniku). Street Fighter II oferuje kolejno trzy minigry: niszczenie samochodu (zbliżone do jednej z minigier w innej grze Capcom - Final Fight, niszczenie beczek zrzucanych na gracza za radą precyzyjnych uderzeń oraz destrukcja metalowych beczek z materiałami łatwopalnymi. Rzeczone minigry zostały wykasowane w grze Super Street Fighter II Turbo (ukazały się jedynie w zmian tej gry na Nintendo Game Boy Advance, ażeby na stałe powrócić do serii dopiero w trzeciej jej części). Gracz kieruje wybraną postacią używając ośmiokierunkowego joysticka i sześciu przycisków odpowiedzialnych za ataki. Joystick użyty jest do skaknia, kucania, zbliżania się do / oddalania od przeciwnika, a też do blokowania jego ciosów. Klawisze ataku to trzy rodzaje uderzeń pięścią (mało ważące i całkiem szybkie, średnie, a ponadto mocne i wolne) i analogiczne do wymienionych trzy typy kopnięć. Właściwie każdy gracz ma do dyspozycji szereg ciosów zasadniczych możliwych do wytworzania z dowolnej pozycji, łącznie z rzutami (niedostępnymi w pierwszej części gry). Każda postać posiada także właściwe wyłącznie dla siebie ciosy specjalne, wykonywane w wielu sytuacjach przez dość szybki ruch joystickiem w wymaganym kierunku, bądź kierunkach, połączony z naciśnięciem adekwatnego klawisza ataku.